نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
2 دانشگاه خلیج فارس بوشهر
چکیده
روایت و روایتشناسی از علوم نوپایی به شمار میآید که در چند دهۀ اخیر مورد توجه محققان و ناقدان حوزۀ ادبیات قرار گرفته است. یکی از مهمترین نظریهپردازان این علم، محقق روسی، ولادیمیر پراپ است که الگوی روایتشناسیاش را در سال 1928 م با انتشار مجموعۀ ریختشناسی قصههای پریان مطرح ساخت. سلیمان عیسی شاعر معاصر سوری و مهدی مرادی شاعر معاصر ایرانی، در آثار کودکانۀ خود بهخوبی از شگردهای روایت بهره گرفتهاند. دو مجموعۀ «روستای من نعیریه» و «ساعت بدون تیکتاک» از جمله آثار این دو شاعر است که کاربرد شگردهای روایت، بهصورت تطبیقی در آنها مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش باهدف بررسی و کشف اشتراکات و تفاوتهای شیوۀ روایتگری دو شاعر و با تکیه برالگوی روایتشناسی پراپ، پس از ارائۀ مطالبی درزمینۀ روایت و الگوی روایت شناسی پراپ و گریزی کوتاه به زندگی دو شاعر، به روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی شگردهای روایت در دو مجموعۀ مذکور پرداختهایم. یافتهها نشان میدهد دو شاعر بهخوبی با میزان درک و دریافت مخاطب آشنایی دارند و با مهارتی که در سرودن شعر روایی کودک دارند، بیش از آنکه شعر را در اختیار روایت قرار دهند، روایت را در اختیار شعر قرار دادهاند.
کلیدواژهها