نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 ندارم
2 ندارد
چکیده
انسان با توجه به نیاز فطری خود از دیرباز در جستجوی یک الگوی زندگی امیدبخش و حیات آفرین بوده است. برنامهای جامع، کامل و منطقی که به نیازهای او توجه ویژه داشته و در مسیر تحقق سعادت راهنمای او باشد. در آیین آسمانی اسلام در قالب کتب مقدس به این نیازها پاسخ گفته شدهاست. در اشعار دو شاعر عربزبان متنبی و صفی الدین الحلی نمونهای از الهامات ظریف از فرهنگ وحیانی رخ مینماید که ارزش کلام آن دو را مضاعف ساخته و جنبهی تعلیمی آن را ارتقا میبخشد. دو شاعر با استناد به کلام الهی به بخشهایی وسیع از علم اخلاق اشاره داشتهاند که علاوه بر جنبهی آموزشی از حیث زیباییشناسی نیز با برخورداری از آرایههای کلامی بر نفوذ کلامشان و اعتبار مضامینشان افزوده است. ما در این پژوهش که با روش توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفته به قصد اشاعهی کلام الهی با انتخاب دو شاعر از دو دورهی مختلف به بررسی حکمتهای تربیتی در اشعار آنان تحلیل مختصری از آن ارائه دادهایم، باشد که این ارائهی موجز از آن کلام حکمی مخاطبین را به تأمل بیشتری سوق دهد.
کلیدواژهها