نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• سید مهراب رمضانی ¹
• علی بابایی ²

¹ استادیار دانشکده علوم، گروه ریاضی، دانشگاه یاسوج، ایران

² گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

چکیده

مسلط بودن بر چهار مهارت اصلی زبانی یعنی شنیداری، گفتاری، خوانداری و نوشتاری، از ارکان اساسی یادگیری هر زبان دوم به شمار می‌آید و یکپارچه‌سازی این مهارت‌هاست که به تقویت و تسلط جامع زبانی می‌انجامد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت‌های موجود در سطح این چهار مهارت در میان دانشجویان عراقی دانشگاه یاسوج انجام شده و در پی ارائه راهکارهای آموزشی مناسب برای ارتقای آن‌هاست. در این مطالعه، هر چهار مهارت مورد سنجش قرار گرفته و داده‌ها با به‌کارگیری آزمون‌های آماری تحلیل واریانس، آزمون تعقیبی توکی و نیز تحلیل همبستگی بین مهارت‌ها، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها حاکی از وجود تفاوت‌های معنادار بین مهارت‌های چهارگانه بود. بر این اساس، دانشجویان عرب‌زبانی که مشغول یادگیری زبان فارسی هستند، در مهارت گفتاری ضعیف‌ترین و در مهارت شنیداری بهترین عملکرد را از خود نشان دادند. همچنین، بین مهارت‌های خواندن و نوشتن آنان همبستگی مثبت و بالایی مشاهده شد. این نتایج، علاوه بر تأکید بر لزوم تقویت یکپارچه و متوازن همه مهارت‌های زبانی، نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی‌های آموزشی باید با تمرکز و اولویتی ویژه بر بهبود مهارت گفتاری و در گام بعدی، مهارت نوشتاری طراحی و اجرا شوند.

کلیدواژه‌ها

• آموزش زبان دوم
• مهارت‌های زبانی
• تحلیل واریانس
• دانشجویان عراقی‌
• همبستگی پیرسون