نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• علی سلیمی ¹
• علی پروانه ²

¹ هیئت علمی، دانشگاه رازی

² دانش آموخته دکتری دانشگاه رازی

چکیده

تحلیل انتقادی مستمر و مبتنی برآسیب‌شناسی در محتوا و روش‌های تدریس، ضرورتی اجتناب-ناپذیر برای کیفیت‌بخشی به آموزش در هر نظام تحصیلی است. روش آموزش زبان و ادب عربی در کشور، طی سالیان گذشته، پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است، اما با وجود این، نقص‌ها و کاستی‌هایی هم داشته و دارد. این پژوهش که با روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است، در نظر دارد تا با رویکردی انتقادی و به صورت نظری، چالش‌های موجود در این زمینه را توصیف، تحلیل و نقد کند و در پایان راهکارهایی ارائه دهد.

نتیجه این‌که با رویکرد انتقادی ـ اصلاحی به روش‌های آموزش زبان عربی در کشور و هدف-مند نمودن نقش آن‌ها، می‌توان نارسایی‌های آموزشی و پژوهشی در این زمینه را کاهش داده، و آن را ارتقاء داد. این مهم، با تدوین دو سرفصل متفاوت و کاملاً مجزا از هم، با عنوان‌های «آموزش زبان عربی» و «ادبیات عربی» امکان‌پذیر است. در سرفصل «آموزش زبان»، دانشجو فقط باید مهارت‌های زبانی را بیاموزد و در مقطع کارشناسی و به منظور تربیت مترجم، خبرنگار، گوینده دانشجو بپذیرد. اما در سرفصل‌ «ادبیات عربی» سرفصل‌های موجود رشته زبان و ادبیات عربی با انجام اصلاحاتی در آن و با زدودن پیرایه‌های آن استمرار یابد و در دو مقطع تحصیلات عالی کارشناسی‌ارشد و دکتری دانشجو تربیت کند.

واژگان کلیدی: روش آموزش، آسیب شناسی، تحلیل انتقادی، آموزش عربی.

کلیدواژه‌ها

• روش آموزش
• آسیب شناسی
• رویکرد انتقادی
• آموزش عربی
• سرفصل ها
• ادبیات