نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• محمد حسین رنجبر ¹
• حمیده ارغوانی بیدختی ²

¹ دانشجوی کارشناسی پیوسته آموزش الهیات دانشگاه فرهنگیان سمنان، پردیس شهید رجائی

² دکتری ادبیات عرب، استادیار دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

چکیده

مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع کمی می‌باشد؛ که بر روی دانشجویان رشته الهیات دانشگاه فرهنگیان سمنان مرکز شهید رجائی انجام شد. جامعه آماری شامل 33 نفر بود (n=33). بعد از انتشار پرسشنامه‌ای بر اساس پرسشنامه دورنیه و تاگوچی شامل دو قسمت تاثیر مستقیم نحو بر یادگیری عربی و تاثیر غیر مستقیم آن به صورت ایجاد انگیزه بود. این پرسشنامه شامل 45 سوال در 5 مقیاس تجربه یادگیری نحو، عوامل انگیزشی، تاثیرات رواشناختی و اجتماعی، تاثیرات مهارت زبانی و پیش‌بینی رفتار آینده در یک مقیاس لیکرت 5 درجه ای بود. بعد از آن پایایی و روایی آن با استفاده از برنامه اسمارت پی.ال.اس (Smart PLS) مشخص گردید؛ برای تعیین معناداری هر سوال نیز از T-value استفاده شد.



یافته‌ها: برای تعیین پایایی پرسشنامه از روایی همگرا استفاده شد که نتایج همگی سطحی بالانر 0.86 بدست آمد که نتایج را تایید می‌کند. همچنین آلفا کرونباخ این پژوهش نیز برابر با 0.96 تعین شد که سطحی مطلوب می‌باشد. برای تعیین روایی پژوهش از روایی واگرا استفاده شد که نتایج سطحی بالاتر از 0.5 بود که مقیاس‌ها تایید می‌شوند. برا معناداری با استفاده از T-value سطحی بالاتر از 1.96 بدست آمد البته باید اشاره کرد سه سوال 3، 9 و 17 این سطح را کسب نکردند و از پرسشنامه حذف شدند.

نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان دهنده رابطه معناداری بین یادگیری نحو بر یادگیری عربی و همچنین ایجاد ساختار انگیزه در یادگیری این زبان دارد. همچنین آمارها نشان دهنده رابطه بین نحو و درک و فهم بالاتر نسبت به متون عربی وجود دارد.

کلیدواژه‌ها

• زبان
• زبان دوم
• نحو
• انگیزه
• یادگیری